မွားလားတဲ့ ..ဟုတ္ပါတယ္။ေလာကႀကီးမွာ လူတုိင္းမ မွားဘူးတာ ရွိၾကမယ္ မထင္ပါဘူး။ ဒါမို႔လုိ႔လဲ မမွားေသာ ေရွ႕ေန မေသေသာ ေဆးသမားစတဲ့ စကားပံုေတြ ေပၚထြန္းလာတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲ..အမွားဆုိလုိ႔ အဆိုေတာ္ေတြေတာင္ ဆုိထားတာ ရွိေသးတယ္။ ပေလးဘြိဳင္း သန္းနိုင္ျဖစ္မယ္ ထင္တယ္။ ဘာတဲ့... (မွားလားးး....တုိ႔ႏွစ္ဦး ခ်စ္ၾကတာ မွားလား.....ဘ၀ျခင္းက ေ၀းကြာ ျခားနား .....)စတဲ့..စတဲ့ မွားတာေတြလဲ ရွိၾကမွာပဲ ေနာ္။ ဒါက ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့အမွား။
ေဟာ..ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးအရြယ္မွာ ေက်ာင္းစာေတြ လုပ္တဲ့အခါ ခဏခဏ မွားလြန္းလုိ႔ မိဘဆရာေတြက
ခဲဖ်က္ေတာင္ ထည့္ေပးရတာ မဟုတ္လား။ အဟား....စာေရးသူတုိ႔ ငယ္ငယ္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အရြယ္တုန္းကေတာ့ ေျပာခဲ့တဲ့ စာဆုိေလးေတာင္ ရွိေသးတယ္။ ဘာတဲ့။ "ဆရာမွားရင္ ေဆာတီး၊ တပည့္မွားရင္ ေဗ်ာတီး" ဆုိၿပီးေတာ့ေလ။ တခ်ိဳ႕လူႀကီး မိဘေတြၾကေတာ့ သူတုိ႔မွားလုပ္၊ မွားေျပာမိ တဲ့အခါ ၿငိမ္ေနတတ္ၾကၿပီး ကေလးေတြမွားေျပာ၊ မွားလုပ္မိ တဲ့အခါ ဆူၾကတာလဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအခါ "လူႀကီးမွားေတာ့ ေဆာရီး ၊ ကေလးမွားရင္ ေဗ်ာတီး" ဆုိၿပီး ကေလးေတြက ေျပာဆုိတတ္ ၾကပါတယ္။
ဒါဆုိ အမွားေတြကုိ ဘယ္လုိေတြ ျပဳလုပ္မိတတ္ ၾကသလဲ။ မွားပံုမွား နည္းေတြတာ မတူရင္ မတူၾကမယ္။ ကေလးအစ လူႀကီးအဆံုး အမွားလုပ္တတ္ ၾကတာေတာ့ လူတုိင္းပါပဲ။ တခ်ိဳ႕က လုပ္ငန္းခြင္မွာ၊ တခ်ိဳ႕က လူမႈေရးမွာ ၊ တခ်ိဳ႕က စီးပြားေရးမွာ ၊ တခ်ိဳ႕က အခ်စ္ေရးမွာ၊ တခ်ိဳ႕က ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ ေလာဘရမၼက္ စံုလင္စြာနဲ႔ စသည္ျဖင့္ အမွားေတြ က်ဴးလြန္မိမယ္။
တခ်ိဳ႕အမွားေတြက ျပင္လို႔ရတဲ့ အမွားရွိသလုိ တသက္လံုး ဘယ္ေတာ့မွ ျပင္လုိ႔မရတဲ့ အမွားလဲ ရွိတယ္။သိသိႀကီး နဲ႔မွားတာ ရွိသလို ၊ မသိဘဲ မွားၾကတာလဲ ရွိတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေလာဘ၊ေမာဟ၊ ေဒါသေဇာေတြ ကပ္ေနရင္ ဘာမွမျမင္ဘဲ မွားတတ္ၾကပါတယ္။ မွားတယ္ဆုိရာမွာလဲ မိမိကုိယ္တိုင္ေၾကာင့္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အေပါင္းအသင္းေၾကာင့္၊ တခ်ိဳ႕က ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ မွားတတ္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲ မွားမွား ၊ ဘာေၾကာင့္ပဲ မွားမွား ၊ လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး မွားတတ္တဲ့ အမွားမ်ိဳး ဟုတ္မဟုတ္၊ မွားႏုိင္မမွားႏုိင္၊ မွားသင့္ မမွားသင့္ကုိ မမွားခင္က ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား သိႏုိင္စြမ္း ရွိရမယ္။(ဆုိလုိခ်င္တာက ဘုန္းႀကီးထိပ္ေခါက္ၿပီးမွ ကန္ေတာ့၊ကန္ေတာ့ လုိ႔ေျပာတာထက္ အဲဒီလို မလုပ္ခင္က သင့္ဧ။္ မသင့္ဧ။္ ဆုိတာကို ပိုင္းျခားေ၀ဖန္ ႏိုင္ရမွာပါ။)
တခ်ိဳ႕မွားၾကတဲ့ အမွားက တဖက္သား ဘ၀ကို ထိခိုက္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ အမွားမ်ဳိး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လဲ မေတာ္တဆ ျပဳလုပ္လိုက္တဲ့ အမွားတခုေၾကာင့္ တစ္ဘ၀လံုး ေပးဆပ္လုိက္ရတဲ့ အမွားမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လဲ မထင္မွတ္တဲ့ အမွားတစ္ခုေၾကာင့္ အသက္ရွင္ရက္နဲ႔ ဘ၀ေသဆံုး ေနၾကတဲ့သူေတြ ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ အမွားတစ္ခုေၾကာင့္ ဘ၀ပါပ်က္ သြားရတဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ကိုယ္လုပ္လုိက္တဲ့ အမွားေၾကာင့္ မိသားစုတစ္စု၊ အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုျဖင့္ အသက္ပါ ေသဆံုးၾကရတာ ယေန႔တုိင္ အထိပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လဲ မွားမွန္းသိရဲ့နဲ႔ အဲဒီအမွားကိုပဲ ခုံမင္စြာ ဆက္လက္ျပဳလုပ္ မွားၾကတာလဲ ရွိပါတယ္။
ဘယ္လိုအမွားမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ သိရဲ့နဲ႔ က်ဴးလြန္မိတဲ့ အမွား၊ မသိပဲ က်ဴးလြန္မိတဲ့ အမွား၊ တုိက္ရုိက္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သြယ္၀ိုက္ေသာ္ လည္းေကာင္း မိမိကုိယ္တိုင္နဲ႔ ပတ္သတ္ ဆက္ႏြယ္ပါတယ္။ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈ ဆုိသည့္အတုိင္း ကုိယ္ကုိတိုင္မွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ဘယ္အမွား ပဲမဆုိ အားလံုးကို ဆင္ျခင္ႏုိင္မွ ေတာ္ရာက်ပါမယ္။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါး ထိခိုက္နစ္နာ သြားေစမယ့္ အမွားမ်ိဳးဆုိ ပိုေတာင္ေရွာင္ၾကဥ္ ရပါမယ္။
အမွားဆိုသည္မွာ ျပန္ျပင္၍ ရႏုိင္ေသာ အမွားနဲ႔ ျပဳျပင္လုိ႔ မရႏုိင္ေသာ အမွားဆိုၿပီး ခြဲျခားထား တယ္ဆုိေတာ့ အဲဒီအမွား ေတြကေရာ ခြင့္လြတ္နိုင္ စရာအမွားလား၊ ခြင့္မလြတ္ႏုိင္တဲ့ အမွားလား ။သိသိႀကီးနဲ႔ မွားတဲ့အမွား၊ မသိလုိ႔ မွားမိတဲ့ အမွား ၊မေတာ္တဆနဲ႔ မွားသြားတဲ့ အမွားေတြမွာ ဘယ္အမွားက ခြင့္လြတ္ဖုိ႔ သင့္သလဲ လို႔ေမးရင္ေတာ့ ၊ ဟုတ္ကဲ့။ သိသိႀကီးနဲ႔ ဆက္ၿပီးမွားတဲ့ အမွားက ခြင့္လြတ္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိ ပါဘူးလုိ႔ပဲ ေျဖရမွာေပါ့။ မသိလုိ႔ မွားတဲ့အမွား တစ္ခုကို သိတဲ့အခ်ိန္ကေန စၿပီးျပန္ျပင္ယူလုိ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီလုိ ျပဳျပင္တဲ့သူကို လူေတာ္လုိ႔ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွ သတ္မွတ္ၾကၿပီး၊ ျပဳျပင္တဲ့ သူေတြကို လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ျပန္လည္ လူေတာတုိးႏုိင္ေအာင္ လက္တြဲ ေခၚယူႏုိင္ ရပါမယ္။ တဖန္ အခြင့္အေရး ေပးသင့္ပါတယ္။ မွားမွန္းသိသိႀကီးနဲ႔ ဆက္ၿပီး ျပဳလုပ္တဲ့ အမွားၾကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာတတ္၊ ခ်မ္းသာေနပါေစ အလကား လူပါပဲ။ တဖန္ လူမိုက္လုိ႔ ဆုိထိုက္ပါတယ္။
ခြင့္လြတ္ထုိက္တဲ့ အမွားနဲ႔ ခြင့္မလြတ္ထုိ္က္တဲ့ အမွားဆို ရာမွာလည္း သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥပေဒ စည္းမ်ဥ္း၊ ဘာသာေရးက်င့္၀တ္၊ လူမႈ႔ေရး က်င့္၀တ္၊ စတာေတြနဲ႔ တုိင္းတာၿပီး တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုဆက္စပ္လွ်က္ ရွိေနျပန္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕အမွားက ဥပေဒက(မည္သို႔အေၾကာင္းေၾကာင့္) ခြင့္လြတ္လိုက္ေပမယ့္ လူမႈေရး စည္းမွ်ဥ္းအရ ခြင့္လြတ္ထိုက္စရာ မရွိပါဘူး။ လူမႈေရး စည္းမွ်ဥ္းအရ ခြင့္မလြတ္ နိုင္ရင္လည္း ဘာသာေရး စည္းမွ်ဥ္းအရ ခြင့္လြတ္ႏိုင္စရာ မရွိပါဘူး။ တစ္ခါ ဒီေနရာမွာလည္း လူမႈေရးနဲ႔ ဘာသာေရးက အရမ္းနီးစပ္ပါတယ္။(ဒါက စာေရးသူအျမင္၊ သေဘာထား ကြဲလြဲႏုိင္ခြင့္ ရွိပါသည္)။
ဒါဆုိ သင္ေရာ ငယ္စဥ္ကေလး ဘ၀ကစၿပီး အခုခ်ိန္ထိ အမွားေတြ ဘယ္ေလာက္လုပ္ခဲ့ မိဘူးလဲ ။ငါလုပ္ခဲ့မိတဲ့ အမွားေတြက သူတစ္ပါးအေပၚ သြယ္၀ုိက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိုက္ရိုက္ေသာ္လည္းေကာင္း ထိခိုက္ေစခဲ့သလား၊ ငါ့အမွားေၾကာင့္ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ထိခိုက္ခ့ဲသလဲ၊ ဆုိတာကို ညအိပ္ရာ၀င္တုိင္း နဖူးေပၚ လက္တင္ၿပီး စဥ္းစားမိဖူး ခဲ့ရဲ့လား။ သူတပါးအေပၚ ထိခိုက္ေအာင္ မလုပ္တဲ့ အမွားဆိုရင္ ခ်စ္စရာ အမွားေလးေတြပါ။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတစ္ဖက္သား ထိခိုက္နစ္နာမႈ မျဖစ္ရင္ေတာ့ အေကာင္းတကာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ရွင္....ေနာ့္။
မမွားဘူးေသာ ေရွ႕ေန၊ မေသဖူးေသာ ေဆးသမား ဆိုသည့္အတုိင္း လူတိုင္းအမွားနဲ႔ မကင္းၾကဘူး။ လူသားတုိင္း ခ်စ္စရာ အမွားေလးေတြျဖင့္သာ ဘ၀မွာ မွားႏုိင္ၾကပါေစ။ မွားခဲ့မိတိုင္းကိုလည္း ခြင့္လြတ္ႏုိင္ေသာ သူျဖစ္နုိင္ၾကပါေစ။
ဒီပို႔စ္ထဲက အမွားေတြ အေၾကာင္းကို ဖတ္ၿပီး မွားပါတယ္ မက္မက္ရယ္လုိ႔ ေတြးေနၿပီး မက္မက္ေရာ အမွားနဲ႔ ကင္းရဲ့လား လုိ႔ ျပန္ေမးရင္ ဟုတ္ကဲ့ အခုစာေရးသူ မက္မက္လဲ အမွားနဲ႔ မကင္းပါဘူး။ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုကို အျမဲလိုလုိ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္နဲ႔ ယေန႔တုိင္ မွားေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္စရာ အမွားေတြပါေနာ္။
အဟားး..အမွားဆိုလို႔ ဂ်ီေတာ့ခ္မွာ အာ၀ါးးးးးေတာင္ မွားေပးမိတဲ့ အျဖစ္ကလဲ ရွိေသးတယ္။ အေၾကာင္းသိ စကၤာပူက ဘေလာ့ဂၤါ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရူး......တုိးတုိးေနေနာ္။ ဘယ္ရုိမႊား ဒါရဲခ်ိဳဒါ အဒူမွေပါနဲ႔... အာ၀ါးးအေျမွာက္ တစ္သိန္းေပးမယ္ေနာ္......အဟား...ေက်နပ္လား......မွားပါတယ္ မက္မက္ရယ္ေတာ့ မလုပ္နဲ႔ေနာ္....ဒါျဗဲ......) :P
ႏွွစ္ေဟာင္းမွာ တႏွစ္တာလံုး ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အမွားေတြ ၊ ဆုိးေပေတခဲ့ သမွ်ေတြ၊ နိမ့္က်ခဲ့ သိမ္ဖ်င္းခဲ့ မိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ၊ ႀကံဳခ့ဲသမွ် ေဘးဆုိးေတြ ၊ မေကာင္းေသာကံေတြ ၊ အၿငိဳးအာဂါတေတြ ၊ အမုန္းေတြ စတဲ့ ႏွစ္ေဟာင္းမွာ ၾကံဳခဲ့ဆံုခဲ့သမွ် မေကာင္းေသာ အရာဟူသမွ် သႀကၤန္ရဲ့ ေနာက္ဆံုး အတက္ေန႔မွာ အားလံုးထားခဲ့ၿပီး ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္သစ္၊ လူသစ္ ဘ၀သစ္နဲ႔၊ ကံေကာင္းျခင္းေတြ ခေညာင္းေရာက္ရွိၿပီး ေဘးဘရာ ကင္းကြာ၍ ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ဘ၀ပန္းတိုင္ကို ဆက္လက္ခ်ီတက္ ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ သႀကၤန္အတက္ေန႔မွာ ေတာင္းဆုျပဳရင္း အမွတ္တရ ေရးသားလုိက္ရပါတယ္။
(သႀကၤန္တြင္းမွာ ကံကုန္၍ ေသဆံုးသည္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေသကံရွိလို႔ ေသဆံုးတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊အၾကတ္ေန႔မွာ မေတာ္တဆ ေသဆံုးခဲ့သူေတြလည္း ဒီဘ၀ ဒီႏွစ္မွာပါ ၀ဋ္ေၾကြးေတြ ေျပေပ်ာက္ပါေစ ၊ ဘ၀ဆက္တိုင္းမွာ ဒီလိုအျဖစ္ဆုိး၊ ဥပါဒ္ဆိုးမွ ကင္းေ၀းပါေစ)
ေဟာ..ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးအရြယ္မွာ ေက်ာင္းစာေတြ လုပ္တဲ့အခါ ခဏခဏ မွားလြန္းလုိ႔ မိဘဆရာေတြက
ခဲဖ်က္ေတာင္ ထည့္ေပးရတာ မဟုတ္လား။ အဟား....စာေရးသူတုိ႔ ငယ္ငယ္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အရြယ္တုန္းကေတာ့ ေျပာခဲ့တဲ့ စာဆုိေလးေတာင္ ရွိေသးတယ္။ ဘာတဲ့။ "ဆရာမွားရင္ ေဆာတီး၊ တပည့္မွားရင္ ေဗ်ာတီး" ဆုိၿပီးေတာ့ေလ။ တခ်ိဳ႕လူႀကီး မိဘေတြၾကေတာ့ သူတုိ႔မွားလုပ္၊ မွားေျပာမိ တဲ့အခါ ၿငိမ္ေနတတ္ၾကၿပီး ကေလးေတြမွားေျပာ၊ မွားလုပ္မိ တဲ့အခါ ဆူၾကတာလဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအခါ "လူႀကီးမွားေတာ့ ေဆာရီး ၊ ကေလးမွားရင္ ေဗ်ာတီး" ဆုိၿပီး ကေလးေတြက ေျပာဆုိတတ္ ၾကပါတယ္။
ဒါဆုိ အမွားေတြကုိ ဘယ္လုိေတြ ျပဳလုပ္မိတတ္ ၾကသလဲ။ မွားပံုမွား နည္းေတြတာ မတူရင္ မတူၾကမယ္။ ကေလးအစ လူႀကီးအဆံုး အမွားလုပ္တတ္ ၾကတာေတာ့ လူတုိင္းပါပဲ။ တခ်ိဳ႕က လုပ္ငန္းခြင္မွာ၊ တခ်ိဳ႕က လူမႈေရးမွာ ၊ တခ်ိဳ႕က စီးပြားေရးမွာ ၊ တခ်ိဳ႕က အခ်စ္ေရးမွာ၊ တခ်ိဳ႕က ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ ေလာဘရမၼက္ စံုလင္စြာနဲ႔ စသည္ျဖင့္ အမွားေတြ က်ဴးလြန္မိမယ္။
တခ်ိဳ႕အမွားေတြက ျပင္လို႔ရတဲ့ အမွားရွိသလုိ တသက္လံုး ဘယ္ေတာ့မွ ျပင္လုိ႔မရတဲ့ အမွားလဲ ရွိတယ္။သိသိႀကီး နဲ႔မွားတာ ရွိသလို ၊ မသိဘဲ မွားၾကတာလဲ ရွိတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေလာဘ၊ေမာဟ၊ ေဒါသေဇာေတြ ကပ္ေနရင္ ဘာမွမျမင္ဘဲ မွားတတ္ၾကပါတယ္။ မွားတယ္ဆုိရာမွာလဲ မိမိကုိယ္တိုင္ေၾကာင့္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အေပါင္းအသင္းေၾကာင့္၊ တခ်ိဳ႕က ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ မွားတတ္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲ မွားမွား ၊ ဘာေၾကာင့္ပဲ မွားမွား ၊ လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး မွားတတ္တဲ့ အမွားမ်ိဳး ဟုတ္မဟုတ္၊ မွားႏုိင္မမွားႏုိင္၊ မွားသင့္ မမွားသင့္ကုိ မမွားခင္က ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား သိႏုိင္စြမ္း ရွိရမယ္။(ဆုိလုိခ်င္တာက ဘုန္းႀကီးထိပ္ေခါက္ၿပီးမွ ကန္ေတာ့၊ကန္ေတာ့ လုိ႔ေျပာတာထက္ အဲဒီလို မလုပ္ခင္က သင့္ဧ။္ မသင့္ဧ။္ ဆုိတာကို ပိုင္းျခားေ၀ဖန္ ႏိုင္ရမွာပါ။)
တခ်ိဳ႕မွားၾကတဲ့ အမွားက တဖက္သား ဘ၀ကို ထိခိုက္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ အမွားမ်ဳိး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လဲ မေတာ္တဆ ျပဳလုပ္လိုက္တဲ့ အမွားတခုေၾကာင့္ တစ္ဘ၀လံုး ေပးဆပ္လုိက္ရတဲ့ အမွားမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လဲ မထင္မွတ္တဲ့ အမွားတစ္ခုေၾကာင့္ အသက္ရွင္ရက္နဲ႔ ဘ၀ေသဆံုး ေနၾကတဲ့သူေတြ ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ အမွားတစ္ခုေၾကာင့္ ဘ၀ပါပ်က္ သြားရတဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ကိုယ္လုပ္လုိက္တဲ့ အမွားေၾကာင့္ မိသားစုတစ္စု၊ အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုျဖင့္ အသက္ပါ ေသဆံုးၾကရတာ ယေန႔တုိင္ အထိပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လဲ မွားမွန္းသိရဲ့နဲ႔ အဲဒီအမွားကိုပဲ ခုံမင္စြာ ဆက္လက္ျပဳလုပ္ မွားၾကတာလဲ ရွိပါတယ္။
ဘယ္လိုအမွားမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ သိရဲ့နဲ႔ က်ဴးလြန္မိတဲ့ အမွား၊ မသိပဲ က်ဴးလြန္မိတဲ့ အမွား၊ တုိက္ရုိက္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သြယ္၀ိုက္ေသာ္ လည္းေကာင္း မိမိကုိယ္တိုင္နဲ႔ ပတ္သတ္ ဆက္ႏြယ္ပါတယ္။ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈ ဆုိသည့္အတုိင္း ကုိယ္ကုိတိုင္မွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ဘယ္အမွား ပဲမဆုိ အားလံုးကို ဆင္ျခင္ႏုိင္မွ ေတာ္ရာက်ပါမယ္။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါး ထိခိုက္နစ္နာ သြားေစမယ့္ အမွားမ်ိဳးဆုိ ပိုေတာင္ေရွာင္ၾကဥ္ ရပါမယ္။
အမွားဆိုသည္မွာ ျပန္ျပင္၍ ရႏုိင္ေသာ အမွားနဲ႔ ျပဳျပင္လုိ႔ မရႏုိင္ေသာ အမွားဆိုၿပီး ခြဲျခားထား တယ္ဆုိေတာ့ အဲဒီအမွား ေတြကေရာ ခြင့္လြတ္နိုင္ စရာအမွားလား၊ ခြင့္မလြတ္ႏုိင္တဲ့ အမွားလား ။သိသိႀကီးနဲ႔ မွားတဲ့အမွား၊ မသိလုိ႔ မွားမိတဲ့ အမွား ၊မေတာ္တဆနဲ႔ မွားသြားတဲ့ အမွားေတြမွာ ဘယ္အမွားက ခြင့္လြတ္ဖုိ႔ သင့္သလဲ လို႔ေမးရင္ေတာ့ ၊ ဟုတ္ကဲ့။ သိသိႀကီးနဲ႔ ဆက္ၿပီးမွားတဲ့ အမွားက ခြင့္လြတ္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိ ပါဘူးလုိ႔ပဲ ေျဖရမွာေပါ့။ မသိလုိ႔ မွားတဲ့အမွား တစ္ခုကို သိတဲ့အခ်ိန္ကေန စၿပီးျပန္ျပင္ယူလုိ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီလုိ ျပဳျပင္တဲ့သူကို လူေတာ္လုိ႔ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွ သတ္မွတ္ၾကၿပီး၊ ျပဳျပင္တဲ့ သူေတြကို လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ျပန္လည္ လူေတာတုိးႏုိင္ေအာင္ လက္တြဲ ေခၚယူႏုိင္ ရပါမယ္။ တဖန္ အခြင့္အေရး ေပးသင့္ပါတယ္။ မွားမွန္းသိသိႀကီးနဲ႔ ဆက္ၿပီး ျပဳလုပ္တဲ့ အမွားၾကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာတတ္၊ ခ်မ္းသာေနပါေစ အလကား လူပါပဲ။ တဖန္ လူမိုက္လုိ႔ ဆုိထိုက္ပါတယ္။
ခြင့္လြတ္ထုိက္တဲ့ အမွားနဲ႔ ခြင့္မလြတ္ထုိ္က္တဲ့ အမွားဆို ရာမွာလည္း သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥပေဒ စည္းမ်ဥ္း၊ ဘာသာေရးက်င့္၀တ္၊ လူမႈ႔ေရး က်င့္၀တ္၊ စတာေတြနဲ႔ တုိင္းတာၿပီး တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုဆက္စပ္လွ်က္ ရွိေနျပန္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕အမွားက ဥပေဒက(မည္သို႔အေၾကာင္းေၾကာင့္) ခြင့္လြတ္လိုက္ေပမယ့္ လူမႈေရး စည္းမွ်ဥ္းအရ ခြင့္လြတ္ထိုက္စရာ မရွိပါဘူး။ လူမႈေရး စည္းမွ်ဥ္းအရ ခြင့္မလြတ္ နိုင္ရင္လည္း ဘာသာေရး စည္းမွ်ဥ္းအရ ခြင့္လြတ္ႏိုင္စရာ မရွိပါဘူး။ တစ္ခါ ဒီေနရာမွာလည္း လူမႈေရးနဲ႔ ဘာသာေရးက အရမ္းနီးစပ္ပါတယ္။(ဒါက စာေရးသူအျမင္၊ သေဘာထား ကြဲလြဲႏုိင္ခြင့္ ရွိပါသည္)။
ဒါဆုိ သင္ေရာ ငယ္စဥ္ကေလး ဘ၀ကစၿပီး အခုခ်ိန္ထိ အမွားေတြ ဘယ္ေလာက္လုပ္ခဲ့ မိဘူးလဲ ။ငါလုပ္ခဲ့မိတဲ့ အမွားေတြက သူတစ္ပါးအေပၚ သြယ္၀ုိက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိုက္ရိုက္ေသာ္လည္းေကာင္း ထိခိုက္ေစခဲ့သလား၊ ငါ့အမွားေၾကာင့္ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ထိခိုက္ခ့ဲသလဲ၊ ဆုိတာကို ညအိပ္ရာ၀င္တုိင္း နဖူးေပၚ လက္တင္ၿပီး စဥ္းစားမိဖူး ခဲ့ရဲ့လား။ သူတပါးအေပၚ ထိခိုက္ေအာင္ မလုပ္တဲ့ အမွားဆိုရင္ ခ်စ္စရာ အမွားေလးေတြပါ။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတစ္ဖက္သား ထိခိုက္နစ္နာမႈ မျဖစ္ရင္ေတာ့ အေကာင္းတကာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ရွင္....ေနာ့္။
မမွားဘူးေသာ ေရွ႕ေန၊ မေသဖူးေသာ ေဆးသမား ဆိုသည့္အတုိင္း လူတိုင္းအမွားနဲ႔ မကင္းၾကဘူး။ လူသားတုိင္း ခ်စ္စရာ အမွားေလးေတြျဖင့္သာ ဘ၀မွာ မွားႏုိင္ၾကပါေစ။ မွားခဲ့မိတိုင္းကိုလည္း ခြင့္လြတ္ႏုိင္ေသာ သူျဖစ္နုိင္ၾကပါေစ။
ဒီပို႔စ္ထဲက အမွားေတြ အေၾကာင္းကို ဖတ္ၿပီး မွားပါတယ္ မက္မက္ရယ္လုိ႔ ေတြးေနၿပီး မက္မက္ေရာ အမွားနဲ႔ ကင္းရဲ့လား လုိ႔ ျပန္ေမးရင္ ဟုတ္ကဲ့ အခုစာေရးသူ မက္မက္လဲ အမွားနဲ႔ မကင္းပါဘူး။ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုကို အျမဲလိုလုိ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္နဲ႔ ယေန႔တုိင္ မွားေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္စရာ အမွားေတြပါေနာ္။
အဟားး..အမွားဆိုလို႔ ဂ်ီေတာ့ခ္မွာ အာ၀ါးးးးးေတာင္ မွားေပးမိတဲ့ အျဖစ္ကလဲ ရွိေသးတယ္။ အေၾကာင္းသိ စကၤာပူက ဘေလာ့ဂၤါ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရူး......တုိးတုိးေနေနာ္။ ဘယ္ရုိမႊား ဒါရဲခ်ိဳဒါ အဒူမွေပါနဲ႔... အာ၀ါးးအေျမွာက္ တစ္သိန္းေပးမယ္ေနာ္......အဟား...ေက်နပ္လား......မွားပါတယ္ မက္မက္ရယ္ေတာ့ မလုပ္နဲ႔ေနာ္....ဒါျဗဲ......) :P
ႏွွစ္ေဟာင္းမွာ တႏွစ္တာလံုး ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အမွားေတြ ၊ ဆုိးေပေတခဲ့ သမွ်ေတြ၊ နိမ့္က်ခဲ့ သိမ္ဖ်င္းခဲ့ မိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ၊ ႀကံဳခ့ဲသမွ် ေဘးဆုိးေတြ ၊ မေကာင္းေသာကံေတြ ၊ အၿငိဳးအာဂါတေတြ ၊ အမုန္းေတြ စတဲ့ ႏွစ္ေဟာင္းမွာ ၾကံဳခဲ့ဆံုခဲ့သမွ် မေကာင္းေသာ အရာဟူသမွ် သႀကၤန္ရဲ့ ေနာက္ဆံုး အတက္ေန႔မွာ အားလံုးထားခဲ့ၿပီး ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္သစ္၊ လူသစ္ ဘ၀သစ္နဲ႔၊ ကံေကာင္းျခင္းေတြ ခေညာင္းေရာက္ရွိၿပီး ေဘးဘရာ ကင္းကြာ၍ ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ဘ၀ပန္းတိုင္ကို ဆက္လက္ခ်ီတက္ ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ သႀကၤန္အတက္ေန႔မွာ ေတာင္းဆုျပဳရင္း အမွတ္တရ ေရးသားလုိက္ရပါတယ္။
(သႀကၤန္တြင္းမွာ ကံကုန္၍ ေသဆံုးသည္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေသကံရွိလို႔ ေသဆံုးတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊အၾကတ္ေန႔မွာ မေတာ္တဆ ေသဆံုးခဲ့သူေတြလည္း ဒီဘ၀ ဒီႏွစ္မွာပါ ၀ဋ္ေၾကြးေတြ ေျပေပ်ာက္ပါေစ ၊ ဘ၀ဆက္တိုင္းမွာ ဒီလိုအျဖစ္ဆုိး၊ ဥပါဒ္ဆိုးမွ ကင္းေ၀းပါေစ)
