သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ ဆုိတာၾကြယ္၀ ခ်မ္းသာဖုိ႔ သူေ႒းျဖစ္ဖုိ႔ ဘ၀ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔အတူ လက္တြဲၿပီး သာယာတဲ့ ဘ၀ခရီး ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ဖုိ႔ ဆုိတဲ့လူငယ္တုိ႔ သဘာ၀ ရွိတတ္တဲ့ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြေတာ့့ မဟုတ္ပါဘူး၊ လူငယ္နဲ႔ မလုိက္ကိုယ့္ အေျခအေနနဲ႔ မတတ္ႏုိ္င္တဲ့ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္တစ္ခု သူ႔မွာရွိ ေနလုိ႔ပါ။ သူ႔ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ဆုိတာ ၂၀၁၀ခု၊ ၾသဂုတ္လက စတင္ခဲ့တာပါ။ သူအလုပ္လုပ္တဲ့ စားေသာက္ဆုိင္က လူသုံးရာေက်ာ္ စားႏုိင္တဲ့ ဆုိင္ႀကီးပါ။ အာရွအစားအစာ မ်ဳိးစုံရႏုိင္ပါတယ္။ ဂ်ပန္စာျဖစ္တဲ့ ဆူရွီဌာနမွာ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ဆူရွီလိပ္ရသူပါ။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ တေန႔ေတာ့ အလုပ္ကအျပန္ ေရမုိးခ်ဳိးၿပီးအနားယူေနခ်ိန္မွာ ႏုိက္ကလပ္ သြားခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြေပၚ လာခဲ့တယ္။ အေသာက္အစား အေပ်ာ္အပါးလဲ ၀ါသနာပါသူ မဟုတ္ေတာ႔လုိ ့ သြားခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ မၿဖစ္ခဲ့တာလည္း ႀကာခဲ့ပါၿပီ။ ဒီေန႕ေတာ့ ဘာေႀကာင့္လုိ႔ရယ္ မသိသြားခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ ျပင္းျပင္းျပျပ ျဖစ္ေနတယ္ေလ။ မေတာ္ပါ ဘူးဆုိၿပီး တီဗြီၾကည့္လုိက္ ပုတီးစိတ္လုိက္နဲ႔ ေျဖေဖ်ာက္ဖုိ႔ ႀကဳိးစား ခဲ့တယ္။မရဘူး၊ မသြားရ မေနႏုိင္ ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနတယ္။ ကဲ ဒီေလာက္ ေတာင္ရွိရင္ သြားမယ္ဆုိၿပီး ဘယ္သူမွ မေခၚ ဘယ္သူမွ မတုိက္တြန္းပဲ သြားခ်င္လွတဲ့ ဆႏၵကုိ ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ထြက္ခဲ့ေတာ့တယ္။ႏုိက္ကလပ္ ဆုိလုိ႔ အျခားဆုိင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူအလုပ္ လုပ္တဲ့ဆုိင္ပါ။ ေန႔ခင္းမွာ စားေသာက္ဆုိင္လုပ္ၿပီး ည ၁၀-နာရီေက်ာ္မွ ၂-နာရီအထိ ႏုိက္ကလပ္အျဖစ္ ဖန္တီးျပင္ဆင္ လုိက္တာပါ။
ဆုိင္ထဲေရာက္သြားရင္ပဲ “ဘုရား-- ဘုရား--”လုိ႔ ေရရြတ္တမ္း တမိၿပီး တအံ့တၾသ ေငးေမာၾကည့္ ေနမိတယ္။ တဘက္နံရံမွာ ရွိေနတဲ့ (၁၀)ေပ ခန္႔ရွိတဲ့ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ႀကီးကုိ သူအလုပ္လုပ္တုိင္း ျမင္ေနက်ပါ။ ဆုိင္မွာအလွအပ အျဖစ္ထား တယ္လုိ႔ပဲ သူနားလည္ထား ခဲ့ပါတယ္။ ဒီျမင္ကြင္းမ်ဳိးျမင္ရလိမ့္မယ္လုိ႔ သူမေမွ်ာ္ လင့္ခဲ့ဘူး။ ခုေတာ့ ဘုရားခမ်ာ ဗယုတ္သုတ္ခနဲ ့ လွဳပ္လွဳပ္ရြရြ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးေနတဲ့ ကာမေမွာင္ ေတာထဲမွာ သီတင္းသုံးေတာ္ မူေနရရွာတယ္။
လူငယ္ လူရြယ္ (၁၀၀)ခန္႕တုိ႔က ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီး ၀န္းက်င္မွာ ဖုိမအစုံစုံ ယစ္မူးအဟုန္ျဖင့္ အစြမ္းကုန္ ျမဴးတြန္႕ေနၾကတယ္။ ဘုရားရဲ႕ ေရွ႕တည့္တည့္ (၁၀)ေပခန္႔အကြာမွ ခုံေပၚမွာေတာ့ လက္တစ္၀ါးခန္႔ အ၀တ္ေလးမ်ား ဖုံးအုပ္ထားတဲ့ ညဥ့္ငွက္မေလး မ်ားကသူတုိ႔ကို ကုိိယ္အလွ သူ႔တုိအကေတြနဲ႔႔ ကာမေမွာင္ကုိ ေမွာင္သည္ထက္ ေမွာင္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနျပန္တယ္။ ဘုရားေနာက္ေၾကာနံရံမွ ထြက္လာတဲ့ မွိတ္ခ်ီဖြင့္ ခ်ီေရာင္စုံမီး ဆလုိက္မ်ားက ဘုရားဦးေခါင္းေတာ္ ေဘး၀န္းက်င္ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး ညဥ့္ငွက္မ ေလးမ်ားရဲ႕ကုိယ္အလွကုိ ျမင္သာေအာင္ထုိးျပေန ျပန္တယ္ေလ။ ဘုရားက ေရာင္ျခည္ေတာ္ျဖင့္ ထုိးျပေနသလုိ စီမံထားေလ သလားေတာ့မသိ။
ဆင္းတုကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက “ငါဘုရား အဇပါလ ေညာင္ပင္ေအာက္ သီတင္းသုံးစဥ္က မာရ္နတ္ရဲ႕သၼီးမ်ား ျဖစ္တဲ့ တဏွာ၊ရတီ၊ရာဂါ တုိ႔ညီမသုံးေယာက္က ငါဘုရားကုိ လာျဖားေယာင္းဖူူးတာ တစ္ခါပဲ ရွိခဲ့ဖူတယ္။ ဒီအျဖဴမ ေလးေတြက ညတုိင္းလာ ျဖားေယာင္း ေနပါလား ”လုိ႔ ေတြးထင္ေတာ္မူေလ မလားမသိ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ေတာ့ ဘုရားႀကီးအတြက္ စိတ္မသက္ မသာျဖစ္ ခဲ့ရၿပီ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ေမာင္မယ္အစုံမ်ားကုိ တုိးေ၀ွ႔ၿပီး ဘုရားအနီး ခ်ဥ္းကပ္သြားခဲ့တယ္။
အလား--လား-- ပုိဆုိးပါလား။ စကပ္ေလးတုိ နန္႔နန့္နဲ႔ မိန္းကေလးက ဘုရားခုံေပၚထုိင္ၿပီး ဘုရားေပါင္ေတာ္ကုိ သူ႔ေပါင္ နဲ႔ထိထုိင္ကာ စတုိင္က်က်နဲ႔ အရက္ခြက္ ကုိကုိင္လုိ႔၊ တစ္ခ်ဳိ႕က ဘုရားေျခေတာ္ လက္ေတာ္ေတြေပၚမွာ အရက္ခြက္ေတြ တင္ထားျပန္တယ္။ ဒီထက္ဆုိးတာက မိန္းကေလးက ဘုရားကုိ ေက်ာမီေနၿပီး သူ႔တြဲဖက္ ေကာင္ေလးက ဘုရားေပၚ လက္ေထာက္ကာ ပူးကပ္ပြတ္သပ္လုိ႔ ရစ္မူးေနျပန္တယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ ႀကီး၀န္းက်င္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေန ပုံမ်ားကုိၾကည့္ၿပီး ေဒါသေတြ ေခ်ာင္းေခ်ာင္း ထြက္မိတယ္ ၊ျဖစ္ႏုိ္င္ရင္ ၀ါးရင္းဒုတ္နဲ႔့ အားလုံးကုိ ေမာင္းထုတ္ပစ္ လုိက္ခ်င္တယ္။ မျပဳ၀ံ့ပါေပ၊ “ခါက်ဥ္ေကာင္ မာန္ႀကီးေပမဲ့ ေတာင္ႀကီးကုိ တဲ့ၿဖဳိမယ့္ႀကံ ခါးကမသန္”ဆုိသလုိ သာမန္အလုပ္ သၼားေလး ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘာတတ္ႏုိင္ ပါမည္နည္း။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဘုရားရုပ္ပြား ေတာ္ႀကီးကုိ ၾကည့္ၿပီးႀကိတ္မနုိ္င္ ခဲမရ ၿဖစ္ေနရတယ္၊ လႈပ္လႈပ္ရြရြ တြန္႔လိမ္ပြတ္သပ္ ေနတဲ့ျမင္ကြင္း၊ ျမဴးၾကြဆူညံေနတဲ့ ဂီတသံ၊ ေထာင္းေထာင္းမႊန္ ေနတဲ့အရက္နံံ႔၊ မ်က္ႏွာ ေတာ္တည့္တည့္မွာ တစ္ကုိယ္လုံး နီးပါးေပၚေနတဲ့ ကေျခသည္မ ေလးေတြရဲ႕ တုန္ကာလုပ္ကာ ျမဴဆြယ္ျပ ေနတဲ့အက ၊ဒီ၀န္းက်င္မွာ ေနရရွာတဲ့ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ ႀကီးခမ်ာ ဆင္းရဲရွာ မွာပဲေနာ္လုိ႕ သူ႕အေတြး သူ႕အျမင္နဲ႔ ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကုိ သိပ္သနား ေနမိတယ္။ ဘုရားဆုိတာ သနားစရာ မဟုတ္ေပမဲ့ သူ႔ရင္ထဲမွာ ေတာ့ တကယ္သနား ေနမိတယ္။ ဘုရားနဲ႔ ဒီ၀န္းက်င္က လုံး၀ဆန္႔က်င္ ေနတယ္ေလ။ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတာ္ကုိ စုိက္ၾကည့္မိရာက သူ႔ရင္ထဲမွာ “ဒါယကာေလး ရန္မ်ဳိိးေအာင္၊ ငါဘုရားကုိ တစ္ျခားေနရာကုိ ပင့္ႏုိင္ရင္ ပင့္စမ္းပါကြာ” လုိ႔မိန္႔ေတာ္မူ ေနသလုိ ခံစားမိျပန္တယ္။
ျဖစ္ႏုိင္တယ္၊ ဒီေန႔ည ဒီေနရာကုိ ေရာက္လာရျခင္းမွာ သာမန္ေရာက္လာ ျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္၊ လာခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ ျပင္းျပလြန္းလုိ႔ အေရာက္လာ ခဲ့ရတာ။ ဘုရားေစာင့္နတ္ ေတြကမ်ား ဒီျမင္ကြင္းကုိ ေခၚျပေလသလား မသိ။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကုိ သူသိလုိက္ရၿပီ။ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာအတြက္ လူတုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။ တာ၀န္ရွိသူဟာ တာ၀န္ကုိသိရမယ္။ သိသည့္အတုိင္းလဲ ေဆာင္ရြက္ရမယ္။ ရန္မ်ဳိး ေအာင္ဟာ လူငယ္ေပမဲ့ စိတ္ထားေသးငယ္ သူေတာ့မဟုတ္။ တာ၀န္ရွိလာရင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အဆင္သင့္၊ သာသနာ အတြက္ဆုိရင္ ပုိလုိ႔ပင္ ႀကဳိးစားခ်င္သူ။ ဒီကာမေမွာင္ အတြင္းက ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ ႀကီးကုိ ပင့္ထုတ္ ရမယ့္တာ၀န္ဟာ ငါ့တာ၀န္လုိ႔ ဦးထိပ္မွာ တင္ကာခံယူ လုိက္ေတာ့တယ္။ “ဘုရားရုပ္ပြား ေတာ္ႀကီးကုိ ငါရေအာင္ပင့္မယ္”လုိ႔ု သံဒိ႒ာန္ခ် ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္။ သူရဲ့အဓိပတိ စြမ္းအားရွိတဲ့ ဆႏၵ အလင္းေရာင္္ဟာ ဒီ၀န္းက်င္ ကာမေမွာင္ ကုိေက်ာ္လြန္ကာ ေတာက္ပခဲ့ေပၿပီ။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ေနာက္ေန႔မွာ ေစာေစာအလုပ္ဆင္း ျဖစ္တယ္။ ဆူရွီဘားမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ဆုိင္ရွင္ သူေ႒းအလာကုိ ေစာင့္ေနတယ္။ သူေ႒းေရာက္လာၿပီး ခဏမွာ ဘုရားအတြက္ ဆႏၵျပင္းျပေနတဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ သူေ႒းရုံးခန္း ထဲသုိ႔၀င္ခဲ့ရာ မေခၚပဲနဲ႕ေရာက္လာတဲ့ အလုပ္သၼားကုိ သူေ႒းက ခပ္စိမ္းစိမ္း ေမာ့ၾကည့္တယ္။ “သူေ႒းကုိ ေျပာစရာ ရွိလုိ႔ပါ”။ “ေအး-ေျပာ”။ “ဒီဆုိင္ထဲက ဗုဒၶပုံေတာ္ႀကီးကုိ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေရာင္းပါ၊ ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ။ ဒါမွမဟုတ္ ကြ်န္ေတာ္လုပ္ခ မယူပဲ တႏွစ္လုပ္ေပးပါ့မယ္”။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ သူ့ႀကံစည္ထား တဲ့အတုိင္း ေဟာေဟာဒုိင္းဒုိင္း ေျပာခ်လုိက္တယ္။ သူေ႒းက ဒီေကာင္ မတန္မရာ ဘာေတြလာ ေျပာေနတာလဲ ဆုိတဲ့သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ ေလွာင္ၿပဳံးၿပဳံးလုိက္ၿပီး ဦးေခါင္းကုိ ျငင္သာစြာ ရမ္းျပလုိက္ေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ေခါင္း ငုိက္ဆုိက္ျဖင့္ အခန္းထဲက ထြက္ခဲ့ရ ရွာေတာ့တယ္။ ေျပာဆုိမာန္မဲ မလႊတ္လုိက္ သည္ကုိပင္ ေက်းဇူးတင္ရမလုိ။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ အေလွ်ာ့မေပး စိတ္ဓါတ္ ဆုိင္မန္ေနဂ်ာ အမ်ဳိးသၼီး ထံခ်ဥ္းကပ္ၿပီး သူေ႒းကုိ ကူညီေျပာ ေပးပါရန္ အသနား ခံခဲ့တယ္။ မန္ေနဂ်ာကလဲ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ႏွစ္သိ္မ့္စကား သာေျပာတယ္။ရင္းႏွီးေနလို ့မန္ေနဂ်ာကုိေတာ့ အခြင့္သင့္တုိင္း အကူအညီ ေတာင္းျဖစ္တယ္။ ဘာမွေတာ့ အေၾကာင္းမထူးခဲ့။ တေန႔ေတာ့ မန္ေနဂ်ာကုိ ေျပာမိတယ္ “ ဒီဗုဒၶ ရုပ္ပုံေတာ္က ငါတုိ႔့ဗုဒၶ ဘာသာေတြအတြက္ အထြတ္အျမတ္ ကုိးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶ၊နင္တုိ႔ ကုိးကြယ္တဲ့ ဘုရားကုိ အခုလုိ မရုိမေသ မဖြယ္မရာေတြ ျပဳလုပ္ေနတာကုိ ေတြ႕ရင္ နင္တုိ႕ႀကဳိက္ပါ့မလား။ ငါတုိ႔ဗုဒၶကုိ ဒီလုိျပဳလုပ္ ေနတာကုိ ျမင္ရေတာ့ ငါသိပ္စိတ္ဆင္း ရဲရတယ္။” လို ့မေအာင့္ပဲ ခံစားမိတဲ့ အတိုင္းေျပာ ခ်လုိက္မိတယ္။ သူတုိ႔အားလုံးက ဗုဒၶဘာသာ မဟုတ္ၾကဘူးေလ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ စကားေၾကာင့္ မန္ေနဂ်ာ ငုိင္ၿပီး ေတြေ၀သြားတယ္။ သူေျပာတာ အမွန္တရားပဲလုိ႔ ယူဆသြား ပုံရတယ္။ အသိတရား ရွိသူတုိင္း အမွန္တရားကုိ လကၡံၾကမည္သာ…။
ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာလုိက္ရလုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ရင္ထဲမွာ အနည္းငယ္ ေပါ့သြားတယ္။ သူေ႒းကုိလဲ ေျပာျပလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိရင္း ေက်နပ္ ေနမိတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္မွာ သူေ႒းက မခန္႔ပါပဲ အလုပ္တစ္ခု တုိးခဲ့ၿပီ္၊ အလုပ္ကုိ ေစာေစာလာၿပီး ညကျမဴတူး ေပ်ာ္ပါးေသာက္စားၾကရင္း ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးေပၚမွာ တင္ထားခဲ့တဲ့ အရက္ခြက္ေတြ၊ ေပက်န္ေနတဲ့ အရက္စက္ေတြ၊ ဘုရား၀န္းက်င္မွာ စြန္႔ပစ္သြားႀကတဲ့ အရက္ခြက္ေတြကုိ သုတ္သင္ရွင္းလင္းတယ္။ ၿပီးရင္ သရဏ ဂုံသုံးပါးနဲ႔ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ကုိးပါးကုိ အေခါက္ေခါက္ အခါခါရြတ္ဆုိၿပီး ပူေဇာ္ကန္ေတာ့တယ္၊ ဘုရားႀကီးကို ပင့္ႏုိင္ရ ပါလုိ၏ လို႔လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆုေတာင္းမိတယ္္။ ဒါသည္ပင္ သူ႔ရဲ႕ေန႔စဥ္အလုပ္၊ ေန႔စဥ္ကုသုိလ္ တစ္ခုျဖစ္ ခဲ့ေလၿပီ…။
ဒီလုိနဲ႔ ရက္ေတြ လေတြေျပာင္း ခဲ့ေပမဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ ဘာမွအေကာင္ အထည္ေပၚ မလာေသး။ “ဆႏၵ၀ေတာ ကိ ံနာမကိစၥံ န သိဇၥ်တိ” (ျပင္းထန္ေသာ ဆႏၵရွိသူသည္ ဘယ္ကိစၥမဆုိ မၿပီးသည္ မည္သည္မရွိ)ဆုိသည့္ အတုိင္း ဘုရားပင့္လုိ တဲ့ဆႏၵက ပုိလုိ႔ပင္ တုိးလာမိတယ္။ ဒုတိယအႀကိမ္ သူေ႒းရုံးခန္းထဲသုိ႔ ၀င္ခဲ့မိျပန္တယ္။“သူေ႒းကုိ ေဒၚလာ ေျခာက္ေထာင္လဲေပးပါ့မယ္၊ ေျခာက္လလဲ လုပ္အားခမယူပဲ အလုပ္လုပ္ ေပးပါ့မယ္၊ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဗုဒၶပုံေတာ္ႀကီး ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေရာင္းေပးပါ”၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ဒီတခါေတာ့ ပုံစံ တစ္မ်ဳိးျပင္ၿပီး ေတာင္းဆုိလုိက္တယ္္။ သူေ႒းရဲ႕ မ်က္ႏွာဟာ ပထမအခါလုိ မဟုတ္ေတာ့လုိ ့ရန္မ်ဳိးေအာင္ အားတက္မိတယ္္။ မန္ေနဂ်ာကလဲ ေျပာထားလိမ့္မယ္လုိ႔ သူထင္ျမင္မိတယ္။
“မင္း ဒီေလာက္ေတာင္ လုိခ်င္ေနရင္ ဒီေနရာမွာ အစားထားဖုိ႔ နဂါးႀကီး တစ္ေကာင္ရွာေပးပါ”။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ သိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္၊ “ဟုတ္ကဲ့၊ ကြ်န္ေတာ္ ရွာေပးပါ့မယ္”လို႕၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ကတိေပးလုိက္တယ္။ အလုပ္အားရက္တုိင္း ရန္မ်ဳိးေအာင္ နဂါးရွာပုံေတာ္ ဖြင့္ေလၿပီ။ သူငယ္ခ်င္း ကုိမုိး၀င္းတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ကလည္းကူညီ ရွာေပးတယ္။ ေလာ့စ္ အိမ္ဂ် လိစ္မွာရွိတဲ့ ဆုိင္ေပါင္းစုံကုိ အႏွံ႔ေရာက္ခဲ့့ၿပီ။ အသိမိတ္ေဆြ မ်ားကုိလည္း ဖုံးဆက္စုံစမ္းတယ္။ စာေရးသူထံ ကုိလည္းဖုံး ဆက္ခဲ့တယ္“ဆရာေတာ္ နဂါးရုပ္ႀကီးႀကီး ဘယ္မွာရႏုိင္မလဲဘုရား။” “တရုုပ္ဆုိင္ေတြမွာ ရွိမွာေပါ့ကြာ”လို႔ လြယ္လြယ္ပဲ ေျဖလုိက္တယ္။ အက်ဳိးအေၾကာင္းလည္း မေမးလုိက္မိပါ။
နဂါးရွာရင္း ေငြေျခာက္ေထာင္ အတြက္လည္း ရွာရေသး၊ တကယ္ေတာ့ သူ႔မွာမရွိ၊ သိမ္းထားတာ ေလးေတြ တြက္ခ်က္ၾကည့္ လုိက္ေတာ့ သုံးေထာင္သာရွိၿပီး သုံးေထာင္လုိေသးတယ္။ ဘုရားပင့္ဖုိ႔ သယ္ယူ စရိတ္ကလည္း တစ္ေထာင္ေလာက္ ကုန္လိမ့္မယ္။ ေလးေထာင္ပင္လုိေသး၊ ဘယ္လုိလုပ္ရပါ့။ ေခါင္းကုတ္လုိ႔ ႀကံေသာ္လည္း အႀကံက မထြက္။ ေခ်းးဖုိ႔ငွါးဖုိ႔ ဆုိတာလဲ မလြယ္ကူလွ။ ရွိတဲ့ပစၥည္း ၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲ ဆြဲႀကဳိးတစ္ကံုးနဲ႔ ေမာ္ေတာ္ကား သာရွိရဲ႕။ ကားကလဲ အလုပ္သြား ဖုိ႔အတြက္ မရွိမျဖစ္ျပန္။ ႀကံရာမရနုိင္ခဲ့၊ မိမိငွါးရမ္းေနတဲ့ ၁၀-ေပ ၁၅-ေပ အခန္းေလးထဲမွာ ေငြေလးမ်ား ေတြ႕လုိေတြ႕ျငား လွန္ေလွာေမႊေႏွာက္ ရွာမိျပန္တယ္။ ဗလာနတၳိ ဘာတစ္ခုမွ မရွိပါေပ။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဇြဲမေလွ်ာ့ ဆႏၵမပ်က္၊ ဘုရားအတြက္ ဘ၀ကုိပင္ ေပးဆပ္္ခ်င္ ေပးဆပ္ရပါေစ၊ ငါျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထား ၿပီးျဖစ္ရာ ကားကုိေရာင္းမယ္၊ အိမ္န႔ဲအလုပ္က ေလးမုိင္ပဲ ေ၀းတာ၊ လမ္းေလွ်ာက္သြားမယ္။ ဘုရားအတြက္ပဲ ဒီေလာက္ေတာ့ ဒုကၡခံ ရမွာေပါ့။ရန္မ်ဳိးေအာင္ ကုိယ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိယ္ သိပ္ေက်နပ္မိတယ္၊ ပီတိျဖစ္မိတယ္။ ခက္ခက္ခဲခဲ အိပ္သြန္္ဖာေမွာက္ ဒါနေျမာက္ေအာင္ လွဴဒါန္းတဲ့ ေစတနာဟာ အလြန္အက်ဳိး ႀကီးတယ္လုိ႔ ျမန္မာျပည္ မွာကထဲက ၾကားခဲ့ဖူး နာခဲ့ဖူးတယ္။
ဒါေပမဲ့ အက်ဳိးကုိ သူမေမွ်ာ္၊ ကာမေမွာင္ အတြင္းက ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ႀကီး ပင့္ထုတ္ႏုိင္ဘုိ႔သာ အဓိက ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္။ အလုပ္အားရက္မွာ နဂါးရွာထြက္ရင္း ကားအေဟာင္း ေရာင္း၀ယ္တဲ့ ဆုိင္ေတြကုိ သူ႔ကား ေစ်းႏႈန္း စုံစမ္းတယ္။ ေရႊဆုိင္မွာ သူ႔အေမေပးထားတဲ့ အျမတ္တႏုိး ဆြဲႀကဳိးကုိလဲ ေစ်းစုံစမ္းလုိက္တယ္၊ ႏွစ္ခုေပါင္းလုိက္ေတာ့ ေလးေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ ရမယ္ေလ။ ဟုတ္ၿပီ၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္ သိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီ၊ ဘာမွပူစရာ မလုိေတာ့။ ဟန္က်လုိက္ပုံက နဂါးကုိလဲ ေတြ႔လုိက္ျပန္ေသး၊ ၇-ေပခန္႔ရွိတဲ့ နဂါးႀကီး ေတာင္ပံႀကီးနဲ႔ လွမွလွ၊ သူေ႒းေတာ့ သိပ္သေဘာ က်လိမ့္မည္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ေပ်ာ္မဆံုးေတာ့၊ သူငယ္ခ်င္းကုိ မုိး၀င္းကုိ ပုခုံးကုိ လက္သီးနဲ႔ ထုိးၿပီး “ေအာင္ၿပီကြ”လုိ႔ ေၾကြးေၾကာ္္မိတယ္။
ေနာက္ရက္ အလုပ္ဆင္းေတာ့ ၀တၱရားမပ်က္ ဘုရားႀကီးကုိ သန္႔ရွင္းပူေဇာ္ၿပီး ဘုရားရဲ႕လက္ေတာ္ကုိ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ တင္းက်ပ္စြာကုိင္ကာ “အရွင္ဘုရားကုိ ပင့္ႏုိင္ေတာ့မည္ ဘုရား”လုိ႔ အားပါးတရေလွ်ာက္ ထားလုိက္မိတယ္။ သူေ႒းလာေတာ့ သူေ႒းရုံးခန္းထဲကုိ ေအာင္လံကုိင္ သြားသူလုိ ရႊင္လန္းတက္ၾကြစြာ ၀င္ခဲ့ျပန္တယ္။ တတိယ အႀကိမ္၀င္ ခဲ့ျခင္းေပါ့။ “ ရန္- မင္းနဂါးေတြ႔ၿပီလား။” “ဟုတ္ကဲ့၊ ေတြ႔ခဲ့ၿပီ၊နဂါးႀကီးက သိပ္လွတာပဲဗ်ာ။” “မင္း နဂါးက ဘယ္ႏွစ္ေပေလာက္ရွိလဲ။” “၇-ေပရွိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။” “ငယ္တယ္ကြာ၊ ငါက ၁၀ ေပအထက္နဂါးပဲလုိခ်င္တယ္”။ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ ေအာင္လံကုိ အခ်ဳိးခံလုိက္ရၿပီ။ ေခါင္းငုိက္ဆုိက္ျဖင့္ ထြက္ခဲ့ရျပန္ၿပီ။ ခဲေလသမွ် သဲေရက်ၿပီထင့္…။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဆူရွီဘားမွာထုိင္ကာ ငုိင္ေနမိတယ္၊ ဘာလုပ္ရမလဲလုိ႔ စဥ္းစားေနမိတယ္။ ဆုိင္ေပါင္းစုံ ေရာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္လို႔ ၁၀-ေပ ေလာက္ႀကီးတဲ့နဂါး မရွိဘူး ဆုိတာလဲ သူသိထားၿပီးျဖစ္သား။ ဇာတ္လမ္း ကေတာ့ၿပီးေလၿပီ.. ။ဒါေပမဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အရွဳံးမေပးခ်င္ ဆက္လက္ႀကဳိးစား ခ်င္တယ္။လမ္းစလဲမျမင္။ အဖန္ဖန္ အထပ္ထပ္ ရွာႀကံစဥ္္းစား ဆင္ခ်င္မိျပန္တယ္။ ေခါင္းထဲမွာ ဉာဏ္အလင္းေရာင္ ေပၚလာတယ္ “ဟုတ္ၿပီ - ဘုရားမွ တစ္ပါး အားကုိးရာမရွိဘူး၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြကုိ ရြတ္ပြားၿပီး သစၥာဆုိမယ္”လို႔ မ်က္စိလယ္ လမ္းေပ်ာက္ေနသူ လမ္းမွန္ေတြ႔သလုိ အရမ္းအား တက္သြားတယ္၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ ရြတ္ဆုိရင္း ဆူရွီလိပ္ ေလေတာ့တယ္။
တေရြ႕ေရြ႕ျဖင့္ ေအာက္တုိဘာလ ေနာက္ပုိင္းသုိ႔ပင္ ေရာက္ခဲ့ေပၿပီ။ ဘုရားႀကီး၀န္းက်င္မွာ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါး ကေနၾကဆဲ၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္လည္း ဘာရန္မွ မေအာင္ႏုိင္ရွာ။ ဂုဏ္္ေတာ္သာ ရြတ္ေနဆဲပင္။ တေန႔တြင္ သူေ႒းရဲ ့ဖခင္ အဖုိးႀကီး ဆုိင္ကုိေရာက္လာတယ္၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အလုပ္လုပ္ ေနရာမွ ထြက္လာၿပီး အဖုိးႀကီးကုိ ရုိရုိေသေသ ျပင္ဆင္ေကၽြးေမြး ျပဳစုတယ္။ အဖုိးႀကီးကုိ ေမတၱာပုိ ့တယ္၊ အဖိုးႀကီး မျပန္မခ်င္း စူးစူးစုိက္စုိက္ပုိ႔ ေနမိတယ္။ ဂုဏ္ေတာ္အစြမ္း ေမတၱာပန္းတို႔က အခ်ည္းအႏွီး မျဖစ္ပါေပ။ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္တို႔ရဲ ့အားအေကာင္းဆုံး လက္နက္မ်ားပင္ မဟုတ္ပါလား။ လက္နက္ေကာင္း ေတြရွိပါလွ်က္ မသုံးတတ္လွ်င္ ေအာင္ပြဲဆင္ႏုိ္င္မည္ မဟုတ္ေပ။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ကေတာ့ သူပုိင္ လက္ႏွက္မ်ားျဖင့္ ဒလပ္စပ္ ပစ္ခတ္ေနေပၿပီ။ ေနာက္တစ္ပတ္ ေလာက္မွာ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ေမြးေန႔ေရာက္လာတယ္္၊ ႏုိ၀ဘၤာလ ၂ ရက္ေန႔ေပါ့၊ ဆုိင္ကုိေစာေစာလာၿပီး ျပဳလုပ္ေနၾကျဖစ္တဲ့ ဘုရားဆင္းတု ေတာ္ႀကီးကုိ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္တယ္။ပါလာတဲ့ ပန္းစည္းကုိ ေမြးေန႔ ကုသုိလ္အျဖစ္ ဘုရားရဲ႕လက္ေတာ္ထဲ ကပ္လွဴၿပီး ၀တ္ျပဳ ဂုဏ္ေတာ္ပြား ဆုေတာင္းပါ တယ္၊ ဆုေတာင္းရေပမဲ႔ အားသိပ္မရွိလွပါဘူး၊ သူ႔ခံစားခ်က္အတုိင္း ဘုရားႀကီးကုိ သနားစိတ္ေတြ ျဖစ္ေနမိတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဆင္းတုေတာ္ႀကီးရဲ ့မ်က္ႏွာေတာ္မွာ ခါတုိင္းေန႔ထက္ ၾကည္လင္ေတာက္ပ ေနတယ္လုိ႔ ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ထင္ေနမိတယ္.. ။
ဘုရား၀တ္ျပဳၿပီး အလုပ္လုပ္ေနစဥ္ သူေ႒းေခၚတယ္ဆုိလို႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္ လန္႔သြားတယ္္။ငါ့မ်ား အလုပ္ျဖဳတ္ ေတာ့မွာလား ဆုိတဲ့အေတြးက ပဌမဆုံး၀င္ လာခဲ့တယ္္၊ ျဖစ္နုိ္င္တယ္၊ သူတုိ႔ဆုိင္မွာ စီ္းပြားေရးအရ အဓိက ထားတဲ့ဘုရား ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ထုတ္ယူဖုိ႔ ႀကဳိးစားခဲ့ၿပီ။ ဘာသာေရး ျပႆနာမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ဖန္တီးသူလုိ႔လဲ ထင္ျမင္ႏုိင္တယ္္။ ဓါတ္ပုံရုိက္ခြင့္ မရွိတဲ့ ႏုိက္ကလပ္ အခ်ိန္မွာလဲ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဓါတ္ပုံေတြ ရုိက္ခဲ့ၿပီ။ သူရည္ရြယ္တာက ဘုရားႀကီးကုိ ငါပင့္လုိ႔ မရႏုိင္ခဲ့ရင္ ဓါတ္ပုံေတြျပၿပီး အကူအညီ ေတာင္းမယ္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ရုိက္ေနတာပါ။
ဒါကုိ အေစာင့္ေတြျမင္ၿပီး သူေ႒းအား တုိင္ေကာင္းတုိင္ ေပလိမ့္မယ္္။ သူတုိ႔အျမင္ေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ အျပစ္ရွိသူ တေယာက္ပါ။ ဒီဆုိင္မွာ မရွိသင့္ သူတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါကုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္အသိ၊ သိလုိ႔လည္း မာဖီးယားလုိ အင္အားႀကီးတဲ့ သူေတြမုိ႔ ငါ့ကုိရန္ျပဳ ေလမလားဆုိၿပီး သတိႀကီးစြာနဲ႔ ေနခဲ့ရတယ္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္္ နုိင္တယ္္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားၿပီးသား.. ။ ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့သူေ႒းရုံးခန္္း ထဲ၀င္ခဲ့ ရျပန္တယ္။ ဒါစတုတၳအႀကိမ္ပါ၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူေတာင္းဆုိဖုိ႔ ၀င္လာျခင္းမဟုတ္၊ အမိန္႔နာခံဖုိ႔ ၀င္လာျခင္းပါ၊ ေနာက္ဆုံး စီရင္ခ်က္မ်ား ျဖစ္ေလမလား။ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ေပါ႔။
(အဇူဇာေက်ာင္းသုိ႔ၾကြေတာ္မူစဥ္ အဇူဇာၿမဳိ႕အ၀င္တြင္)
သူေ႒းက ခ်ဳိသာေသာ မ်က္ႏွာနဲ ့“ရန္-လာ၊ ထုိင္”လုိ႔ ႀကဳိဆုိႏႈတ္ဆက္ေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အနည္းငယ္စိတ္ သက္သာသြားတယ္္။ သူေ႒းက သူ႔ကုိ ၿပဳံးရႊင္စြာၾကည့္ၿပီး “ရန္- မင္းလုိခ်င္တဲ့ ဗုဒၶႀကီးကုိ မင္း ယူလုိ႔ရၿပီ။”“ဟာ-တကယ္လား” ရန္မ်ဳိးေအာင္ အရမ္း၀မ္း သာသြားကာ၊ ထခုန္ခ်င္ ေလာက္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ သူေ႒းအား လက္အုပ္ခ်ီကာ “ေက်းဇူးတင္ လုိက္တာဗ်ာ”လုိ႔ လွဳိက္လွဳိက္ လွဲလွဲ ဆုိမိတယ္။သူေ႒းက ဆက္ေျပာတယ္္ “ဒီေကာင္ေလးဆုိရင္ ေပးလုိက္ပါလုိ႔ ငါ့အေဖက ေပးခုိင္းတာေႀကာင့္ ေပးတာပါ။”လုိ႔ သူ႔ဖခင္ရဲ႕သေဘာထားကုိပါ ရွင္းျပေတာ့။“ေအာ္- ဟုတ္ လား၊ အန္ကယ္ကုိလဲ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာေပးပါဗ်ာ။ အရမ္းကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။” ရန္မ်ဳိးေအာင္ သိလုိက္ပါၿပီ၊ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားနဲ ့့ထုံမႊန္းထားတဲ့ ေမတၱာစြမ္းဟာ အဖုိးႀကီးရဲ႕ ႏွလုံးသားကုိ ထိမွန္ခဲ့ေပၿပီ။ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ အစြမ္းအာနိသင္ကုိလဲ ေလးေလးနက္နက္ ယုံၾကည္မဆံုးေတာ့..။
သဗၺညဳတ ဘုရားရွင္သည္ သုံးေလာကတြင္ အေအာင္ျမင္ဆုံး အျမတ္ဆုံး။ ဗုဒၶ၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ထုံမႊန္းထားသူမွာလည္း ကုိယ့္ပမာဏ အလုိက္ေအာင္ျမင္ ရမည္မွာမုခ်..။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ မိမိဘ၀ တုိးတက္ေရး အတြက္ ထုိအားကုိးရာ လက္နွက္ေကာင္း တစ္ခုကုိ ယုံၾကည္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ လကၡံ ရရွိလုိက္ေပၿပီ။ ၀မ္းသာလြန္း၍ သူငယ္ခ်င္း ကုိမုိး၀င္းကုိလဲ အေႀကာင္းစံု ဖုန္းဆက္ကာ ရည္မွန္းထား သည့္အတုိင္း ကားႏွင့္ဆြဲႀကဳိးကုိ အတူသြားေရာင္းရန္ ရက္ခ်ိန္းလုိက္ေတာ့တယ္။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ အလုပ္သြား အလုပ္ျပန္ ေျခလွ်င္သြားရမည့္ ဒုကၡကုိ သူမျမင္၊ ဘုရားႀကီး ပင့္ႏုိင္ေရး ကသာအဓိက ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္။ ကုိမုိး၀င္းကမူ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ ဒုကၡကုိျမင္ကာ သနားကရုဏာ ျဖစ္ေနတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ေစတနာ သဒၶါေတြကုိလည္း ေလးစားေနမိတယ္။ ခ်ိန္းတဲ့ရက္မွာ ကုိမိုး၀င္းအိမ္မွာ ဆုံၾကတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ျဖစ္ခဲ့တာေတြ၊ ကားေရာင္းမဲ့ အစီအစဥ္ ေတြကုိအားရ ၀မ္းသာနဲ႔ ေျပာျပတယ္။ ကုိမုိး၀င္းက မွတ္ခ်က္ေပးတယ္ “ရန္မ်ဳိးေအာင္-မင္းမွာလည္း ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူး၊ လူပဲက်န္ေတာ့ တာပါလား”။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အားရပါးရ ရယ္လုိက္တယ္၊ ဒီစကားကုိ သိပ္သေဘာက် သြားပုံရကာ“ဟုတ္တယ္ ကုိမုိး၀င္း၊ လူပဲက်န္ေတာ့တယ္၊ လူလဲ ဘုရားကၽြန္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ပါေစ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က တစ္သံသရာလုံး သားကၽြန္ မယားကၽြန္ ျဖစ္ခဲ့ရတာဗ်၊ ဘုရားကၽြန္ ျဖစ္ခြင့္ ရခဲပါတယ္ဗ်ာ။”
(အဇူဇာေက်ာင္းသုိ႔ ဘုရားပင့္လာပုံ)
အရြယ္နဲ႔မလုိက္တဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ စကားေၾကာင့္ ကုိမိုး၀င္း အံ့ၾသသြားကာ “ေကာင္းပါတယ္ကြာ၊ မင့္ စိတ္ဓါတ္ကုိ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္၊ ေလးစားပါတယ္။မင္းကုိ သနားလဲ သနားမိပါတယ္။ ဒုိ႔လင္မယား မင့္ကုိ ကူညီဖုိ႔ တိုင္ပင္ထားတယ္။ ကားလဲသြား မေရာင္းပါနဲ႔၊ မင္းလုိတဲ့ေငြကုိ ငါတုိ႔ေခ်း ေပးပါ့မယ္။” “ဟာ- တကယ္။ ၀မ္းသာလုိက္တာဗ်ာ” ဟုေျပာေျပာဆုိဆုိ ကုိမုိး၀င္း ကုိဖက္ကာ ေ၀ွ႔ရမ္းလုိက္မိတယ္။ ဇနီးျဖစ္သူ မေဘဘီက အသင့္ျပင္ထားတဲ့ ေဒၚလာေလးေထာင္ကုိ ထုတ္ေပးတဲ့ အခါမွာေတာ့ “အဆင္ေျပ ခ်င္ေတာ့လဲေခ်ာ လုိ႔ပါလား”လုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္္ ပီတိျဖစ္မဆံုးေတာ့။
ေငြထုပ္ပုိက္ၿပီး သူေ႒းရုံး ခန္းထဲကုိ ေရာက္ခဲ့ၿပီ၊ “ေငြေျခာက္ေထာင္ ေပးပါ့မယ္၊ ေျခာက္လလည္း အခမဲ့ အလုပ္လုပ္ ေပးပါမယ္” ဆုိတဲ့ ကတိစကားအရ သူေ႒းအား ေျခာက္ေထာင္ေပး ေခ်လုိက္တယ္။ “မင္းမုိလုိ႔ ဒီဗုဒၶႀကီးကုိ ေရာင္းေပးတာပါ၊ အရင္ကလဲ ခဏခဏ လာ၀ယ္ၾကတယ္၊ ဒုိ႔မေရာင္း ခဲ့ပါဘူး။ ဒီဗုဒၶကုိ တရုပ္ျပည္ကမွာ ယူထားတာ၊ ေဒၚလာ ႏွစ္ေသာင္းခြဲ က်တယ္။ မင္းေပး တာက အစြန္းထြက္ ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။”
“ဟုတ္ကဲ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ၊ အခုလုိေရာင္းေပးတဲ့ အတြက္ ခင္ဗ်ား တုိ႔မွာလည္း ေကာင္းက်ဳိးေတြ ျဖစ္မွာပါ။ ျဖစ္ပါေစလုိ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းပါတယ္။”အလုပ္ကိစၥအတြက္ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ေျခာက္လ အခမဲ့ လုပ္ေပးရန္ မလုိ၊ လုပ္ခ တစ္၀က္ေပးမည္၊ တႏွစ္တိတိ လုပ္ေပးရမည္။ တစ္နာရီ ဆယ့္ငါးေဒၚလာျဖင့္ လုပ္ေနရာမွ ကုိးေဒၚလာ ျဖင့္လုပ္ရန္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ လုိက္ၾကတယ္္။ ဘုရားကၽြန္ ျဖစ္လုိေသာ ရန္မ်ဳိးေအာင္.. ဘယ္လုိအေျခအေန ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားအတြက္ဆုိ လုပ္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီး သားျဖစ္လုိ ့ဘာမွ်အခက္အခဲမရွိ။
(ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားေရသပၸါယ္ေနပုံ)
ရန္မ်ဳိးေအာင္က ကတိတစ္ခု ေတာင္းဆုိလုိက္တယ္။ “ေနာင္ကုိ ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶရုပ္ပုံေတာ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ မထားပါ နဲ႔ခင္ဗ်ာ၊ ဒီကတိေလး တစ္ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကုိ ေပးပါဗ်ာ။” သူူေ႒းက ၿပဳံးၿပဳံးႀကီး ၾကည့္ၿပီး ကတိေပးတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ သေဘာထားကုိ သူေ႒းသိေနၿပီး ျဖစ္ေပလိမ့္မယ္..။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ယခု ဘုရားဆင္း တုေတာ္ႀကီးကုိ ႏုိက္ကလပ္မွ ပင့္ယူကယ္တင္ လုိက္နိုင္သလုိ ေနာက္ေနာင္္ ဘုရားဆင္း တုေတာ္မ်ား အတြက္လည္း ကာကြယ္ ပူေဇာ္နုိင္ခဲ့ၿပီေကာ… ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း ရွိသင့္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ပါေပ။
ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီးအတြက္ ေပးဆပ္လုိက္ရတဲ့ တန္ေၾကးမွာ နည္းလွသည္မဟုတ္။ ေငြေၾကး ပမာဏ ဘက္ကၾကည့္ရင္ လက္ငင္းေျခာက္ေထာင္ ေပးဆပ္ရ သည့္အျပင္ တစ္ႏွစ္လုံးအတြက္ လုပ္အားမ်ား ေပးဆပ္ရေသး.. ။ တစ္ႏွာရီ $ 15 ႏွဳန္းျဖင့္ တႏွစ္မွာ $ 28,800 ရရွိရာမွ တစ္ႏွာရီ$ 9 ႏွဳန္းျဖင့္ဆုိရင္ တႏွစ္မွာ $17,280 သာရရွိေတာ့မည္။ တႏွစ္လုံးအတြက္ ေပးဆပ္ရမည့္ ေငြမွာ $ 11,520 ရွိၿပီ၊ လက္ငင္းေပးရတဲ့ ေငြပါဆုိရင္ $ 17,520 ပင္.. ။ ဒါ့အျပင္ ဆူရီ Menu အသစ္ေျပာင္း တုိင္းရမည့္ $ 3,000 ကုိလည္း ထပ္ေဆာင္း ရျပန္ေသး..။ လူမႈေရး ဘက္ကၾကည့္ရင္ တစ္ႏွစ္လုံး ေျခခ်ဳပ္မိရၿပီ၊ ဒီထက္ ၀င္ေငြေကာင္းတဲ့ အလုပ္မ်ဳိး ေျပာင္းေရႊ႕ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရနုိင္ေတာ့ေပ။
ဒီထက္ဆုိးသည္မွာ မိဘမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္မရျခင္းပင္၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ေရာက္ေနတာ (၁၅)ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ၊ ျပန္ခြင့္မရတဲ့ အေျခအေနမုိ႔ မိဘမ်ားထံမျပန္ႏုိင္ခဲ့။ အတြယ္အတာလည္း မရွိေတာ့ မိဘမ်ားကို ပုိလြမ္းေနမိတယ္၊ သိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနၿပီ။ ျပန္ခြင့္ရ ရျခင္းျပန္မယ္လု္ိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႀကီးလည္း ဘယ္ေတာ့ျပည့္မည္ မမွန္းသာခဲ့…။ကံမ်ားကလဲ ဆန္းပါဘိ၊ ဘုရားႀကီးအတြက္ သဲသဲမဲမဲ အားခဲႀကဳိးစားေနတဲ့ ေအာက္တုိဘာလကမွ ျပန္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ ေရာက္စကထဲက အားထုတ္ခဲ့ရတဲ့ အခြင့္အေရးႀကီး ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ပြားေနတဲ့ အခ်ိန္မွ ရခဲ့လုိ႔ ဂုဏ္ေတာ္ အစြမ္းကုိ ပုိလုိ ့ပုိလုိ႔ ယုံၾကည္ခဲ့ၿပီ..။
ုိ(အဇူဇာေက်ာင္း ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ ေဂါပကလူႀကဳိးမ်ား ဘုရားႀကဳိဆုိအၿပီးတြင္ အမွတ္တရ)
မိဘနဲ႔ေတြ႕လုိေရးထက္ ဘုရားႀကီး ပင့္လုိေရးက ပုိအေရးႀကီး ေနခ်ိန္မုိ႔ ဘုရားႀကီး ပင့္ၿပီးမွ ျပန္ေတာ့မယ္လုိ႕ မိဘေတြ႔ လုိစိတ္ကုိ မ်ဳိသိပ္ထား ခဲ့ရျပန္တယ္။ ဘုရားႀကီးပင့္ၿပီးမွ ျပန္မယ္ေပါ့။ခုေတာ့ ဘုရားႀကီးပင့္ ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ မိဘနဲ႔ေတြ႕ဘုိ႔ အေရးကေတာ့ ေ၀းခဲ့ျပန္ၿပီ။ တႏွစ္အတြင္း မိဘမ်ားနဲ႔ မေတြ႔ႏုိင္ေလၿပီ။ ဒီအတြက္ ရန္မ်ဳိးေအာင္ စိတ္မေကာင္းေပမဲ့ ဘုရားႀကီး ၾကည္ညဳိစိတ္နဲ႔ ေျဖသိမ့္္ေန ရေပေတာ့မယ္…။ ႏုိ၀ဘၤာလ (၆)ရက္ေန႔က အဇူဇာ-ျဗဟၼ၀ိဟာရေက်ာင္းသုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီး ပင့္လာခဲ့တယ္။ ကုိမုိး၀င္းတုိ႔မိသားစုနဲ႔ အလုပ္သၼားမ်ားလဲ ပါလာၾကတယ္။ အရက္စက္ေတြ ေပႀကံေနတဲ့ ဘုရားႀကီးကုိ ကားေပၚမွာပင္ ရန္မ်ဳိးေအာင္က နံ႔သာေရမ်ားနဲ႔ ေရသပၸါယ္တယ္။“ကမၻာေပၚမွာ အလုပ္ခ်င္ ဆုံးအလုပ္ ခုမွလုပ္ရေတာ့တယ္” လုိ႔ေျပာလုိက္ေသးတယ္။
ဘုရားႀကီး ေနရာတက် သီတင္းသုံးၿပီးေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္က စာေရးသူကုိ ေလွ်ာက္ထားတယ္ “ဆရာေတာ္ ဟုိတစ္ခ်ိန္က တပည့္ေတာ္ဟာ ေဆးသၼား အျဖစ္နဲ႔ ေက်ာင္းကုိေရာက္ လာခဲ့တယ္္၊ ခုတစ္ခါေတာ့ ဘုရားဒါယကာ အျဖစ္နဲ႔ ေရာက္လာတာ ပါဘုရား” တဲ့။ သူအတိတ္ကုိ သတိရမိၿပီး အတိတ္သမုိင္းကုိ ျပင္လုိက္ေပၿပီ။ မွန္တယ္ .. တစ္ခ်ိန္က သူဟာေဆးစြဲ ခဲ့ဖူးသူ..။ ဆူရွီဆုိင္ရလုိ႔ ကုိယ္တုိင္ဆုိင္ဖြင့္သူ..။ အရြယ္က ငယ္ငယ္၊ ေငြကရႊင္ရႊင္၊ အေပါင္းအသင္း ေတြကလဲ မ်ားပါဘိ၊ အေမရိကန္မွာ လြတ္လပ္တယ္ဆုိၿပီး လြတ္လပ္မႈေတြကို အလြဲသုံးစားလုပ္၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေဆးသၼားျဖစ္ကာ ဆုိင္လည္းမရွိ၊ ေငြလည္း ဗလာနတၳိ၊ အားကုိးစရာလည္း မရွိျဖစ္ကာမွ စာေရးသူထံေရာက္လာခဲ့တယ္။ သူ႔ကုိေစာင့္ေရွာက္ၿပီး ေဆးသၼားဘ၀က လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကယ္တင္ခဲ့ရတယ္၊ လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ တင္ေပးခဲ့ရတယ္။ မူလဓါတ္ခံ စိတ္ရင္း ေကာငး္သူမုိ႔ ျပင္ရတာ သိပ္မခက္လွ.. ။ သူဟာ လူေကာင္း ပကတိ ျဖစ္ယုံမက မူးယစ္ေဆး၊ အရက္ေသစာ အားလုံးကုိ နာက်ည္းစြာ ျဖင့္စြန္႔ပယ္ ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒီဘ၀မွာ ဒီအမွားမ်ဳိး ဒီတစ္ခါပဲ အျဖစ္ခံမယ္၊ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစ ရဘူးလုိ႔ ခုိင္မာစြာ ဆုံးျဖတ္ထား သူလည္းျဖစ္ေနပါၿပီ။ ခုေတာ့ ဘုရားဒါယကာႀကီး ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီးပင့္၍ ေရာက္လာေပၿပီ။ သူ႔ကုိၾကည့္ၿပီး စာေရးသူပီတိေတြ တသိမ့္သိမ့္ ျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ။ ပုိးကင္းၿပီး ဖူးပြင့္လာတဲ့ ပန္းပြင့္ေလး ကုိၾကည့္ၿပီး ပီတိျဖစ္ေနတဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴးလုိပင္.. ။
ဘုရားႀကီးကလည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပါေပတယ္၊ ေက်ာင္းေတာ္က အဆင္သင့္ပဲ၊ ေဒၚလာေျခာက္ ေသာင္းေက်ာ္ အကုန္အက်ခံၿပီး ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ မ႑ပ္ႀကီးက ေအာက္တုိဘာ လကမွ ေဆာက္ၿပီး ခဲ့ပါတယ္။ ေၾကးညဳိ ေရာင္သန္းၿပီး ဉာဏ္ေတာ္ ၈-ေပရွိတဲ့ ထုိင္ေတာ္မူ ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးဟာ ၆၃ ေပ၊ ၃၆ ေပ က်ယ္၀န္းတဲ့ မ႑ပ္ႀကီး အတြင္းမွာ တင့္တယ္သပၸါယ္စြာ သီတင္းသုံးေတာ္ မူေနပါၿပီ။ မာရ္နတ္ရဲ႕ အသင္းအပင္း ကာမေမွာင္အတြင္းမွ လႊတ္ေျမာက္ ေတာ္မူခဲ့ၿပီး ေဗာဓိေအာင္ေျမမွာ စံေတာ္မူ ေလသကဲ့သုိ႔ ေအးၿငိမ္း တိတ္ဆိတ္ အဇူဇာ ေက်ာင္းေတာ္ရိပ္မွာ နိဗၺာနဓါတ္ ခ်မ္းသာျမတ္ကုိ ခံစားေတာ္မူေလၿပီ။
(ေငြမ်ားထုပ္ေခ်း အစစကူညီေပးခဲ့တဲ့ ကုိမုိး၀င္း+မေဘဘီ တုိ႔ကုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္ေက်းဇူးတင္လြန္း၍ ကန္ေတာ့)
ဘုရားဒါယကာ ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ ေစတနာ သဒၶါတရားမ်ား၊ အဓိပတိ ပစၥည္း စြမ္းအားရွိေသာ ဆႏၵ ၀ီရိယမ်ားနဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္စြမ္းအား မ်ားကုိလည္း ခ်ီးမႊန္းေလာက္ ပါေပစြ.. ။ သာဓုေခၚ ေလာက္ပါေပစြ.. ။ေငြမခ်မ္း သာေသာ္လည္း သဒၶါစတဲ့ သူေတာ္ေကာင္း တရားမ်ား ခ်မ္းသာတဲ့သူမုုိ႔ တာ၀န္ရွိရွိ တာ၀န္သိသိျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ ခဲ့ေပၿပီ။ အေမရိကန္လုိ ျပည္ပႏုိင္ငံမ်ားမွာ ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္လို သာသနာျပဳ လုိသူမ်ား လုိအပ္ေနပါၿပီ။ တစ္ခ်ဳိ႕ ႏုိက္ကလပ္ မ်ားမွာ ဘုရားရုပ္ ပြားေတာ္မ်ား ရွိေနပါေသးတယ္။ ကမၻာေက်ာ္ အေပ်ာ္အပါး ေလာင္းကစား ၿမဳိ႕ျဖစ္တဲ့ လပ္စ္ေဗးဂပ္စ္ၿမဳိ႕ရဲ႕ ႏုိက္ကလာပ္တစ္ခုမွာ ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီး တစ္ဆူ အထက္ပါနည္းအတူ စံေနေတာ္မူရေၾကာင္း ၾကားရပါတယ္။ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္မ်ားကုိ မေတာ္တဲ့ ေနရာဌာနေတြမွာ အသုံးျပဳေနတာ မ်ဳိးေတြပ ေပ်ာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔ ရန္မ်ိဳးေအာင္ လိုလူေတြ တစ္ရာမက ရွိေစခ်င္ စမ္းပါဘိ......။ ။
ဘုန္းဘုန္း အရွင္ဧသက ျဗဟၼ၀ိဟာရ (အဇူဇာေက်ာင္း)ေလာ့စ္ အိမ္ဂ်လိစ္ၿမဳိ႕၊ အေမရိကန္ (ျမတ္ပ႒ာန္း) မွကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ဒီပုိ႔စ္ကုိ ဖတ္ေနရင္းနဲ႔ တကယ္ကုိ ၾကက္သီးတ ဖ်န္းဖ်န္းထၿပီး ရင္ထဲမွ ပီတိအဟုန္ျဖင့္ ကိုရန္မ်ိဳးေအာင္ကုိ သာဓုအႀကိမ္ႀကိမ္ ေခၚဆုိမိပါတယ္။
